Aktualności
Kontakt ciekłego amoniaku i wody
Data utworzenia: 2020-11-24 07:17:01 UTC

Wiedzę o zachowaniu się amoniaku podczas awarii można czerpać z badań własności amoniaku prowadzonych najczęściej w warunkach laboratoryjnych, analizy zaistniałych awarii oraz sprawozdań z przeprowadzonych eksperymentów symulujących rzeczywiste awarie.  Zapraszamy do zapoznania się z galerią.

Amoniak – substancja (nie)znana
Data utworzenia: 2020-11-24 06:26:34 UTC
Autor: Wacław Kozioł

Wydawać by się mogło, że amoniak jest substancją dobrze znaną i bez trudu można znaleźć wiele informacji na temat jego właściwości i to co dla nas ratowników jest istotne również na temat prowadzenia działań ratowniczych w przypadku zdarzeń związanych z zagrożeniem stwarzanym przez tą substancję. Czy jest tak rzeczywiście?

Kontakt ciekłego amoniaku i wody – wnioski z doświadczeń.
Data utworzenia: 2020-11-24 06:23:42 UTC
Autor: Wacław Kozioł

Przy kontakcie ciekłego amoniaku i wody zachodzą dwa zjawiska: parowanie amoniaku i tworzenie wody amoniakalnej. Powszechnie znany jest gwałtowny charakter zachodzących procesów. Trudno jednak znaleźć informacje o zależnościach ilościowych pomiędzy nimi. W artykule przedstawiono wnioski z prowadzonych w skali laboratoryjnej eksperymentów.

Awaryjna wymiana zaworów w zbiornikach zawierających chlor lub amoniak
Data utworzenia: 2020-07-13 06:43:08 UTC
Autor: Wacław Kozioł, Robert Barszcz

  Użytkowanie zbiorników zawierających substancje niebezpieczne wiąże się z ryzykiem wystąpieniem różnego rodzaju zagrożeń. Szczególny przypadek stanowią sytuacje, w których uszkodzeniu ulegają zawory zbiorników zawierających substancje toksyczne pod ciśnieniem, w stopniu uniemożliwiającym ich otwarcie i opróżnienie. 
  W celu przeprowadzenia bezpiecznego procesu opróżniania uszkodzonych zbiorników w Zakładowej Straży Pożarnej Grupy Azoty PUŁAWY opracowano metodę wymiany uszkodzonych zaworów w pojemnikach zawierających chlor lub amoniak. 
  W artykule opisano założenia organizacyjno-techniczne proponowanej metody. 

50 lat ratownictwa chemicznego w Polsce
Data utworzenia: 2020-05-05 04:43:58 UTC
Autor: Kozioł Wacław, Barszcz Robert


6 maja 2020 roku mija 50 lat od kiedy weszła w życie Uchwała Rady Ministrów Nr 60/70 w sprawie zwalczania skutków wypadków związanych z przewozem substancji toksycznych w transporcie lądowym. W tym akcie prawnym po raz pierwszy została użyta nazwa „ratownictwo chemiczne”. 
Wyrazem szacunku i ukłonem w stronę uhonorowania trudu i wysiłku jaki wkładają ratownicy chemiczni w usuwanie zagrożenia spowodowanego uwolnieniem substancji niebezpiecznej jest niniejszy artykuł, przypominający początki powstania ratownictwa chemicznego w Polsce.

Ratownictwo chemiczne w obiektywie aparatu
Data utworzenia: 2020-05-04 08:40:38 UTC

W czasach kwarantanny, ograniczeń w przemieszczaniu się i braku możliwości prowadzenia szkoleń i ćwiczeń, zapraszamy do zapoznania się z najnowszym opracowaniem zamieszczonym w zakładce Galeria. Udostępniamy  historyczne zdjęcia  z początków ratownictwa chemicznego w Grupie Azoty PUŁAWY.

Ćwiczenia doskonalące dla każdej jednostki
Data utworzenia: 2020-02-06 07:57:59 UTC

Sprawność i umiejętności strażaka są elementem decydującym o skuteczności działań ratowniczych.
Powstają różnorodne symulatory pozwalające na doskonalenie umiejętności. Często są to skomplikowane i kosztowne urządzenia lub całe instalacje. 
Wiele ćwiczeń, doskonalących techniki ratownicze, można przeprowadzić z wykorzystaniem sprzętu będącego w dyspozycji praktycznie każdej jednostki. 
Ćwiczenie przedstawione na filmie nie zastąpi zajęć przeprowadzonych z wykorzystaniem ścieżki treningowej, zwanej powszechnie komorą dymową, ale pozwala na doskonalenie techniki pokonywania wąskich przejść.
Warto spróbować. 

Wykorzystanie parametrów dotyczących stężeń substancji niebezpiecznych w środowisku pracy w działaniach ratowniczych
Data utworzenia: 2020-01-29 06:53:43 UTC
Autor: Wacław Kozioł, Robert Barszcz

Do oceny bezpiecznego poziomu narażenia na substancje występujące w środowisku pracy, czyli dla zwykłego, rutynowego toku pracy stosowane są NDS, NDSCh i NDSP. Wartości te ustalane są przez władze państwowe i są definiowane jako najwyższe dopuszczalne stężenia dla trzech przedziałów czasowych.
Powyższe limity można wykorzystać do oszacowania poziomu zagrożenia, identyfikacji potencjalnych skutków i do podjęcia decyzji o działaniach ochronnych.
W niniejszym artykule zostały podane definicje oraz kluczowe różnice pomiędzy omawianymi parametrami.

Progi narażenia służące do oceny poziomu zagrożenia w przypadku uwolnienia substancji niebezpiecznych do atmosfery
Data utworzenia: 2020-01-29 06:38:47 UTC
Autor: Wacław Kozioł, Robert Barszcz

Do określenia poziomu zagrożenia stosowane są różne zdefiniowane, graniczne wartości stężeń oraz dawki substancji niebezpiecznych. W artykule omówiono najbardziej znane i szeroko wykorzystywane progi stężeń substancji niebezpiecznych. Kryteria dotyczące narażenia publicznego w większości zostały opracowane w USA i są szeroko stosowane w krajach Europy. Są to: AELG, TEEL, ERPG, PAC. 
Powyższe limity można wykorzystać do oszacowania poziomu zagrożenia, identyfikacji potencjalnych skutków i do podjęcia decyzji o działaniach ochronnych.
W niniejszym artykule zostały podane definicje progów wg różnych kryteriów oraz  omówiono różnice między nimi. 

Wybrane parametry stężeń progowych oraz współczynniki przeliczania jednostek
Data utworzenia: 2020-01-29 06:21:54 UTC
Autor: Wacław Kozioł, Robert Barszcz

Zgodnie z „Zasadami organizacji ratownictwa chemicznego i ekologicznego w Krajowym Systemie Ratowniczo-Gaśniczym” jedną z pierwszych czynności jaka powinna zostać wykonana na miejscu awarii chemicznej jest rozpoznanie substancji chemicznej i miejsca zdarzenia oraz wyznaczenie strefy zagrożenia poprzez stosowanie dostępnych przyrządów wykrywczych i pomiarowych. Kolejnym zagadnieniem jest ocena zagrożenia wewnątrz wyznaczonej strefy.
W celu ułatwienia oraz przyspieszenia wykonania takiej oceny opracowano tabelę zawierającą wartości PAC, granic wybuchowości oraz współczynników pozwalających przeliczyć stężenia podane w ppm na mg/m3 oraz podane w mg/m3 na ppm dla wybranych substancji niebezpiecznych.